Tuhaf bize ne kadar da benziyor… 10/04/2010
Posted by mddurmaz in Eğitim.add a comment
California’daki Pacific Palisades adlı okul…
Burada okuyan çocukların velileri, bütün okulu ve öğretmenleri dava ediyor, çünkü bütün dönem boyunca 15 ile 30 gün arasında devamsızlık yaptıkları halde; çocuklarının derslerden kalmalarını kabul etmiyorlar.
Velilerin neredeyse tehdide varan itirazlarıyla baş edemeyen okul yönetimi, en sonunda telesekreter mesajını aşağıdaki şekilde değiştiriyor ve “YILIN TELESEKRETER MESAJI” ödülünü kazanıyor.
“Merhaba! Pacific Palisades’e hoşgeldiniz. Bu bir otomatik mesajdır. Lütfen seçenekleri tek tek dinleyerek istediğiniz departmanla ilgili tuşa basınız.”
- Çocuğunuzun neden devamsızlık yaptığı konusunda yalan söylemek için 1′e,
- Çocuğunuzun neden ödevlerini yapmadığı konusunda yalan söylemek için 2′ye,
- Bizim hangi konularda işe yaramadığımızı belirtmek için 3′e,
- Evinize gönderilen ve alıcı imzanız üzerinde olduğu halde almadığınızı iddia ettiğiniz uyarı mektupları için 4′e,
- Müdür ve diğer yetkililere küfür etmek için 5′e,
- Çocuğunuzu her sabah en az 10 dakika bekleyen okul otobüsü hakkındaki şikayetleriniz için 6′ya,
- Süper kabiliyetli mükemmel çocuğunuzun beceriksiz öğretmeninden yakınmak için 7′ye,
- Bıraksanız bütün okulu yiyecek çocuğunuzun yetersiz bulduğu okul menüsünden şikayet etmek için 8′e basınız.
- Çocuğunuzun gerçek bir dünyada yasadığının farkındaysanız ve sorumluluk almayı öğrenmesini istiyorsanız, bunun için de ona verilen ödevleri zamanında ve tam olarak yapmasının çok önemli olduğuna inanıyorsanız, ayrıca eğitimin ilk önce ailede başladığının bilincindeyseniz, artık telefonu kapatabilirsiniz…
İyi günler dileğiyle.”
Bizim şu anki halimize ne kadar benziyor… Tuhaf ama gerçek.
Bu metni gönderen Ahmet Çankaya arkadaşıma teşekkür ederim.
Metal Teknolojisi Alanı Ders notları 04/11/2009
Posted by mddurmaz in 1.comments closed
Sevgili gençler ders notlarını aşağıdaki linklerden indirebilirsiniz. Başarılar.
Metal Teknolojisi Alanı Yüzey İşlemleri
İş güvenliği ve İşçi Sağlığı
Mesleki Gelişim
Önemli Olan Vermektir… 04/07/2009
Posted by mddurmaz in Sosyal.add a comment
Yıllar önce hastanede çalışırken, ağır hasta bir kız getirdiler. Tek yaşam şansı, beş yaşındaki kardeşinden acil kan nakli idi. Küçük oğlan aynı hastalıktan mucizevi bir şekilde kurtulmuş ve kanında o hastalığın mikroplarını yok eden antikorlar oluşmuştu.
Doktor durumu beş yaşındaki oğlana anlattı ve ablasına kan verip vermeyeceğini sordu.
Küçük çocuk bir an duraksadı. Sonra derin bir nefes aldı ve ‘Eğer kurtulacaksa, veririm kanımı’ dedi.
Kan nakli yapılırken, ablasının gözlerinin içine bakıyor ve gülümsüyordu. Kızın yanaklarına yeniden renk gelmeye başlamıştı, ama küçük çocuğun yüzü de giderek soluyordu…
Gülümsemesi de yok oldu.
Titreyen bir sesle doktora sordu: ‘Hemen mi öleceğim ?’
Ufaklık, doktoru yanlış anlamıştı, ablasına vücudundaki bütün kanı verip, öleceğini düşünüyordu.
Bu yazıyı Gönderen Değerli Öğretmen arkadaşım Şimel Hanım’a teşekkür ederim.
Yolumuzdaki Engeller… 04/07/2009
Posted by mddurmaz in Sosyal.add a comment
Eski zamanlarda bir kral, saraya gelen yolun üzerine kocaman bir kaya koydurmuş, kendisi de pencereye oturmuş. Bakalım neler olacak diye gözlemeye başlamış…
Ülkenin en zengin tüccarları, en güçlü kervancıları, saray görevlileri birer birer geldimişler. Hepsi kayanın etrafından dolasıp saraya girmişler. Pek çoğu kralı yüksek sesle eleştirmiş. Halkından bu kadar vergi alıyor, ama yolları temiz tutamıyor diye konuşmuşlar.
Sonunda bir köylü çıkagelmiş. Saraya meyve ve sebze getiriyormuş. Sırtındaki küfeyi yere indirip, iki eli ile kayaya sarılıp, ıkına sıkına itmeye başlamış. Kan ter içinde kalmış ama sonunda kayayı da yolun kenarına çekmiş.
Tam küfesini yeniden sırtına almak üzereyken, kayanın eski yerinde bir kesenin durduğunu görmüş.
Merakla açtığı kese altın doluymuş. Bir de kralın notu varmış içinde…
‘Bu altınlar kayayı yoldan çeken kişiye aittir.’ diyorduş.
Köylü, bu gün dahi pek çoğumuzun farkında olmadığı bir ders almış.
‘Her engel, yaşam koşullarınızı daha iyileştirecek bir fırsattır.’
Bu yazıyı Gönderen Değerli Öğretmen arkadaşım Şimel Hanım’a teşekkür ederim.
Size Hizmet Edenleri Hep Hatırlayın… 04/07/2009
Posted by mddurmaz in Sosyal.add a comment
Bir pastanın üç otuz paraya satıldığı günlerde 10 yaşında bir çocuk pastaneye girdi. Garson kız hemen koştu… Çocuk sordu:
‘Çikolatalı pasta kaç para ?’
’50 Cent.’
Çocuk cebinden çıkardığı bozukları saydı. Bir daha sordu:
‘Peki, Dondurma Ne Kadar ?’
’35 Cent.’ dedi garson kız, sabırsızlıkla. Dükkanda yığınla müşteri vardı ve kız hepsine tek başına koşuşturuyordu. Bu çocukla daha ne kadar vakit geçirebilirdi ki…
Çocuk parasını bir daha saydı ve
‘Bir dondurma alabilir miyim, lütfen ?’ dedi.
Kız dondurmayı getirdi. Fişi tabağın kenarına koydu ve öteki masaya koştu. Çocuk dondurmasını bitirdi. Fişi kasaya ödedi. Garson kız masayı temizlemek üzere geldiğinde, gözleri doldu, birden. Masayı sanki akan gözyaşları temizleyecekti.
Boş dondurma tabağının yanında çocuğun bıraktığı 15 Cent’lik bahşiş duruyordu..
Bu yazıyı Gönderen Değerli Öğretmen arkadaşım Şimel Hanım’a teşekkür ederim.
